പ്രിയംവദാ ....
നീയെന്താണിങ്ങനെ ....
എന്നും നിൻറെ പേരിനോട്
നീതി പുലർത്തിയിരുന്ന
നീയെന്താണിപ്പോൾ മൗനം ...
നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ
കുട്ടിക്കാലത്ത്
നമ്മുടെ പകലുകളെ
നിറക്കൂട്ടണിയിച്ചിരുന്ന ,
നിഴലും വെളിച്ചവും
ഇണ ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ,
ചീവീടുകൾ ജുഗൽബന്ദി നടത്തുന്ന
തെക്കേത്തൊടി ...
അവിടെയിപ്പോൾ
ശംഖുപുഷ്പങ്ങൾ വിരിയാറേയില്ല...
എന്നും നിന്നെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്ന
നീലശംഖുപുഷ്പങ്ങൾ ...
അവയും നിന്നെപ്പോലെ
മൌനത്തിലാണ് ....
ഒരു മഞ്ഞുകാലസായാഹ്നത്തിൽ
ശംഖുപുഷ്പങ്ങളോടൊപ്പം
എന്നെയും മാറ്റി നിർത്തി
നീ പറന്നകന്നപ്പോൾ
ശേഷിച്ചത്
നിരന്തരം തിരമാലകൾ തെറുത്തെടുക്കുന്ന
കടൽ പോലെ അശാന്തമായ
മനസ് മാത്രം ....
ഞാനിന്ന് ഇവിടെ തനിച്ചാണ്
പ്രിയംവദാ ...
കൂട്ടിന് ശംഖുപുഷ്പങ്ങളും
ജുഗൽബന്ദിയുമില്ല ..
ഒച്ചയില്ലാത്തവരുടെ സംഗീതവും
തുളച്ചുകയറുന്ന നിശബ്ദതയും മാത്രം ....
പ്രിയംവദാ
ഇവിടേയ്ക്ക് ഒരിക്കൽക്കൂടി നീ വരണം
അന്നും നിൻറെ കൈയിൽ
എപ്പോഴത്തെയും പോലെ
എനിക്കുവേണ്ടി
ഒരുകുടന്ന ശംഖുപുഷ്പങ്ങൾ വേണം
നൊസ്റ്റാൾജിയയുടെ മണമുള്ള
നീലശംഖുപുഷ്പങ്ങൾ .......
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
Comments