ബോണ്‍സായ്

ബോണ്‍സായ്

അഴകളവുകളുടെ
അതിരിൽ അരിഞ്ഞൊതുക്കി
വടിവൊത്ത പാത്രങ്ങളിൽ 
നിരന്ന്
നിൻറെ കാഴ്ച്ചയെ
വിഭ്രമിപ്പിക്കുമ്പോൾ
നീ ഓർക്കാറുണ്ടോ 
എൻറെ ഉള്ളുരുക്കങ്ങളെ ....

മുറിവേറ്റ വേരുകൾക്കാവുന്നില്ല
മണ്ണിൻറെ ആഴങ്ങളെ പുൽകി
നറുമണം കവർന്ന്
പൂവിലേയ്ക്ക് പകരാൻ ..

കുളുർച്ചില്ലകളിൽ
വിയർപ്പാറ്റി മയങ്ങാൻ
കലമ്പിക്കുന്ന
കിളിയൊച്ചകളുമില്ല....

ശലഭമിഴികളെ
കൊതിപ്പിക്കാതെ
ശരത്കാല മേഘങ്ങളെപ്പോലെ
കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു
എൻറെ കുഞ്ഞുപൂക്കൾ ......

എന്നിൽ നിറയുന്നില്ല
നിലാവിൻറെ തലോടലും
മഴയുടെ പെരുക്കങ്ങളും
മഞ്ഞിൻറെ നിശ്വാസങ്ങളും .....

ചതുരവടിവിൽ കിട്ടുന്ന
ആകാശക്കാഴ്ച്ചകളിൽ
ഇടയ്ക്ക്
ഒരു നക്ഷത്രപ്പൊട്ട്
അത്രയെങ്കിലും .........