നിശബ്ദത
മറക്കാൻ പഠിക്കുകയാണ് ഞാൻ
നോവിൻറെ ചോര ചിന്തുന്ന
ഓർമ്മകളെ ,
പാടിയകന്ന പകൽക്കിളികളെ,
കനൽചീളുകൾ
കൊരുത്തു വച്ച്
കരളടർത്തിക്കൊണ്ടുപോയ
കാലത്തെ ........
വിശ്വാസത്തിൻറെ
നേരിയ നൂലിഴകൾ ചേർത്തുവച്ച്
വിഗ്രഹങ്ങൾ നെയ്തെടുക്കുമ്പോഴേക്കും
അതിനെ തകർക്കാനായി
കൊടുങ്കാറ്റുകൾ
ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കും ....
നിശബ്ദത ഉറവെടുക്കുന്നത്
കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്ക്
മുൻപായിരിക്കുമോ ..
അതോ ശേഷമോ .......
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
Comments